Notice: Undefined variable: pokaz in /home2/morfnpro/public_html/archiwum.przetargi.info.pl/subheader.php on line 25
W obowiązującym od 10 maja 2002 r. art. 6 ust 1 pkt 8 ustawy określono, że ustawy nie stosuje się do: udzielania zamówień o wartości od ponad 3000 do 200 000 euro przez placówkę zagraniczną Rzeczypospolitej Polskiej na towary i usługi wykonywane poza granicami kraju, określonych w przepisach o służbie zagranicznej. Zapis ten jest ciekawy dla rozważań o kondycji naszego prawodawstwa. Przepis wprowadzający powyższą zmianę do ustawy o zamówieniach publicznych - zapisany w ustawie z dnia 27.07.2001 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 128, poz. 1403) w art. 47 ust. 2 - brzmi: art. 47. W ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych [...] w art. 6 w ust. 1: 1) w pkt. 7 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem; 2) dodaje się pkt 8 w brzmieniu: "8) udzielania zamówień o wartości od ponad 3000 euro do 200 000 euro przez placówkę zagraniczną Rzeczypospolitej Polskiej na towary i usługi wykonywane poza granicami kraju, określonych w przepisach o służbie zagranicznej". Proszę zauważyć, że ustawa o zamówieniach publicznych definiuje dostawy, usługi i roboty budowlane. Definicja "towaru" znajduje się w ustawie o rachunkowości - i nie jest to usługa oraz robota budowlana - czyli, w rozumieniu ustawy o zamówieniach publicznych, jest to dostawa. Można więc rozumieć, że ustawa o zamówieniach publicznych nie ma zastosowania tylko do usług o wartości od 3000 do 200 000 euro wykonywanych poza granicami kraju, a udzielanych przez placówkę zagraniczną Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku robót budowlanych i dostawy o wartości od 3000 do 200 000 euro wykonywanych poza granicami kraju, a udzielanych przez placówkę zagraniczną Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę o zamówieniach publicznych stosuje się. Inny problem, to zapis art. 43 ust. 1 ustawy o służbie zagranicznej, w którym określa się, że: art. 43 ust. 1. Zamówienia publiczne, o wartości od ponad 3000 do 200 000 euro składane przez placówkę zagraniczną na roboty budowlane, dostawy lub usługi wykonywane poza granicami kraju, wymagają uprzedniej zgody dyrektora generalnego służby zagranicznej, która określa również zakres uprawnień kierującego placówką zagraniczną przy udzielaniu zamówienia. Reasumując dochodzimy do wniosku, że przy zamówieniach publicznych na towary i usługi dokonywanych przez placówkę zagraniczną Rzeczypospolitej Polskiej wykonywanych poza granicami kraju o wartości od kwoty ponad 3000 do kwoty 200 000 euro ustawy o zamówieniach publicznych nie stosuje się. Należy jednak uprzednio uzyskać zgodę dyrektora generalnego służby zagranicznej. Natomiast na roboty budowlane i dostawy, ustawę o zamówieniach publicznych stosujemy oraz dodatkowo jesteśmy zobligowani do uzyskania uprzedniej zgody dyrektora generalnego służby zagranicznej na ten rodzaj zamówienia publicznego. Są to oczywiście akademickie rozważania. Zastanawia jednak możliwość takiej interpretacji. Nie jest to obowiązek zamawiającego, jednak należy zauważyć pewien ustawowy obowiązek nałożony na Prezesa UZP w sprawie zamówień powyżej 500 000 euro. Do zakresu działania Prezesa UZP należy publikowanie w "Biuletynie Zamówień Publicznych", na podstawie otrzymanych ogłoszeń, informacji zbiorczych o dostawcach lub wykonawcach, którym w poprzednim roku udzielone zostało zamówienie publiczne o wartości zamówienia przekraczającej wyrażoną w złotych równowartość kwoty 500 000 euro (art. 9. ust. 1 pkt 11). -------------------- 19 Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 15 ust. 1 nie jest obowiązkowy tryb przetargu nieograniczonego i nie stosuje się przepisów ustawy dotyczącej publikacji ogłoszeń w "Biuletynie Zamówień Publicznych" protokołu postępowania, specyfikacji istotnych warunków zamówienia, terminów, wadium, protestów i odwołań w postępowaniu o zamówienie publiczne, którego wartość nie przekracza równowartości kwoty 30 000 euro, lub w którego finansowaniu udział środków publicznych nie przekracza równowartości 30 000 euro. Zapisem tym ustawodawca praktycznie wyłączył konieczność stosowania zasadniczych rygorów ustawy przez podmioty nie posiadające środków publicznych (np. przedsiębiorstwa wodociągowe, kanalizacyjne lub energetyki cieplnej) i to bez względu na wartość zamówienia. Oczywiście jest to tylko interpretacja. Jednak praktyka pokazuje, że istnieją przedsiębiorstwa, które z niej korzystają.